Afgeplakt, maar niet dichtgeplakt

Een weekend op mijn knieën met bruin papier en tape, om de bus klaar te maken voor spuitkurk.

De bus gaat nog dicht. Dat was de enige regel voor dit weekend.

Spuitkurk komt op het kale metaal, en al de rest moet proper blijven. Dus voor de spuitdag moet elk onderdeel dat geen kurk mag krijgen afgedekt zijn. Dat heb ik dit weekend gedaan.

Ik ben vooraan begonnen en heb naar de deuren toe gewerkt. Bruin afplakpapier op de vloer, tape langs elke rand waar de vloer de wanden raakt. Er liep niets mis. Maar over de hele vloer kruipen om dat papier te leggen was zwaar voor de knieën. Als je dit ooit zelf doet, neem dan iets zachts mee om op te knielen.

De tussenwand tussen de cabine en de laadruimte blijft zitten. We hebben erover gepraat om ze eruit te halen, maar dat zou te veel gedoe zijn, en het hangt samen met de vraag of de bus ingeschreven blijft als lichte vracht of wordt omgebouwd tot camper. Ze blijft dus. Ik heb ze afgeplakt aan de schroeven, zodat daar geen kurk in terechtkomt. Zo kan ik de wand er later nog uithalen als ik van gedacht verander.

Misschien zie je dat er op sommige zijpanelen “RAAM” geschreven staat. Dat zijn de plekken waar de ramen komen. Die worden geplaatst door een COP-gecertificeerde installateur nadat de isolatie klaar is, dus eerst gaat de kurk erop.

Er is één uitzondering op het afplakken. De slotmechanismen zijn nog kaal. Als ik die nu zou afplakken, kan ik de bus niet sluiten, en hij moet dicht blijven tot de spuitdag. Die worden dus op de dag zelf afgeplakt, net voor de kurk erop gaat.

Geleerde lessen: Plak af in twee rondes. Doe de grote oppervlakken vroeg, en laat alles wat je nog moet gebruiken tot het laatste moment. En bescherm je knieën.

Volgende stap: De spuitdag. Ik doe het zelf, er is nog geen datum. De sloten krijgen hun tape, en de kurk gaat erop.